Work

  *EDIT*

ใครเคยเห็นขวดโหลแก้วแบบนี้ขายบ้างไม๊คะ

เราต้องการด่่วนมากๆเลย 

http://koyuki.exteen.com/images/bottle.JPG

แบบที่ปากด้านบใส่เทียนหอมได้ด้วย

ใครพอรู้แหล่งขายบอกเราทีนะ ช่วยด้วยยยย

=========================

 

 

Warning:ห้ามนำภาพที่อยู่ในบล้อกนี้ไปใช้ไม่ว่าจะทางใดก็ตามนะคะ

ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือค่ะ

 

เปิดด้วยน้องโอเด้ง(เพื่อนให้มาเป็นของขวัญปีใหม่ ขอบใจมากนะจ๊ะกิ๊ฟ)

 

วันนี้ตื่นมาตั้งแต่ตีห้า แล้วออกไปดิชตอนเจ็ดโมงเย็น

 นั่งรถจากหน้าหอไปราวๆหนึ่งชั่วโมง(มีแต่เบสต่างชาติทั้งนั้นเลย มีไทย มะนิลาและไทเป)

 ไปถึงที่ฝึกใช้เวลาประมาณชั่วโมงกว่าๆ

 อากาศหนาวมาก(จริงๆเมื่อวานหนาวที่สุดในรอบ17ปีของญี่ปุ่นเลยล่ะ)

วันนี้ดร็อปลงมานิดนึงแต่ก็หนาวอยู่ดี

ไปดิชกะพี่ๆสามคนและเพื่อนร่วมรุ่นอีกคนจ้า(คนไทยห้าคน) แต่โดนจับแยกกะเพื่อนฮื๊อออออ

คนมาดิชเยอะเหมือนกันเพราะที่นี่มีหลายเบสมากๆ

 
 
เปลี่ยนชุดเป็นชุดหมีแล้ววว

ได้แยกเรียนห้องคนต่างชาติ เป็นภาษาอังกฤษหมดเลย

มาถึงทำข้อสอบก่อนเลย(อย่างว่อง)แม้จะไม่ค่อยตรงที่เขาเก็งกันมาเท่าไหร่แต่ก็ทำได้90%(รอดไปฟู่ว)

จากนั้นก็เรียนเรื่องต่างๆเกี่ยวกับอีเมอเจนซี่ฮ่ะ มีดิสคัทกับกัปตันด้วย

แล้วก็พักเที่ยง ก่อนพักก็มีการแบ่งโซนว่าใครได้ทำเคสไหน นั่งตรงประตูไหน

หลังกินข้าว(ไม่ทันย่อย)ก็แบ่งฐานให้ไปเทรนซ้อมเปิดประตูของเครื่องต่างๆในสถานการณ์ต่างๆ

แล้วปิดท้ายด้วยการให้ทำการอีแวคจริงในม็อคอัพ(เครื่องบินจำลอง)

เราได้เคสต์แรก(มี4เคสต์) 

คือเครื่องไฟไหม้จนต้องแลนด์ลงพื้นฉุกเฉิน เราเองก็ต้องไปช่วยดูแลผู้โดยสาร(ไฟไหม้ข้างหลังเราเลยไม่ต้องไปช่วยดับไฟ)

และเตรียมเคบิน เตรียมบอกผู้โดยสารให้เตรียมทำท่าที่ปลอดภัยก่อนเครื่องกระแทกพื้น(ล้อที่ใช้แลนด์ไม่ทำงาน)  <----- =[]="ไม่รู้ทำไมนะเรามีลางสังหรณ์แปลกๆตั้งแต่ขามาว่าจะได้เคสนี้รึเปล่าหว่า? 

ตอนเรื่องกระแทกพื้นตะโกนกันมันส์มาก ในเครื่องมืดมาก มีเสียงบรึ้ม คนกรี๊ด(ในเทป) อื้ออึงไปหมด

เราก็ต้องควบคุมสติและตะโกนบอกทุกคนให้อยู่ในความสงบ พอเครื่องจอดสนิทก็ลุกขึ้นมาเปิดประตูเพื่อให้ทุกคนออกไป แต่ประตูเราเปิดไม่ได้(ต้องให้ผู้ชายมาช่วยแต่ก็เปิดไม่ได้อยู่ดีฮ่าๆๆ) แต่เคสนี้ก็จบลงแค่นี้แหล่ะ

เนื่องจากความไม่มั่นใจในบางเรื่องทำให้โดนติงเล็กน้อย(แต่ก็มีจุดดีๆนะเออฮ่าๆๆๆ)เอาน่ะ ผ่านไปได้อย่างว่องไว

เคสต์หลังๆก็มีทั้งแลนด์ลงน้ำ แลนด์ลงพื้นอีกสองเคสต์(ได้เล่นเป็นคนตาบอดด้วยก๊ากกก)เข้าใจความรู้สึกคนตาบอดขึ้นมานิดๆ (แบบว่าได้ยินแต่เสียงคนกรี๊ดกร๊าดด ไม่รู้จะทำยังไงเพราะมองไม่เห็นเลยได้แต่นั่งรอคนมาช่วย---รันทดเนอะ) แต่ได้สไลท์ทุกอันเลย(สนุก) และก็ลงเรือด้วย 

พอจบสี่เคสต์ก็มานั่งดิสคัสกันแป๊บนึง แจกคะแนนสอบแล้วก็ปล่อยกลับบ้าน(เย่)

เลยออกไปฉลองมื้อเย็นกะเพื่อนที่ห้างใกล้ๆ(ร้านอาหารอิตาเลี่ยน)จำได้ว่าปีก่อนกินบุฟเฟ่เนื้อย่าง อิ่มกันอนาจจนลุกไม่ไหวฮ่าๆๆ แต่ปีนี้กินอย่างผู้ดี๊ผู้ดี อิ่มอร่อยสบายกระเป๋าฮ่า

 
ทานสปาเก็ตตี้ของโปรดล่ะฮี่ๆ
 
 
อา สบายใจ จิบชาแอ๊ปเปิ้ลทีอุ่นๆ

เพิ่งกลับมานี่ล่ะจ้า สบายใจ โล่งใจมากๆเลยล่ะ




(โชว์ผลงาน)

รูปนี้ถ่ายตอนกลับมาจากฮอนโนรอบสุดท้ายค่ะ ท้องฟ้าสีสวยมากๆเลยล่ะหลังห้องเราเองฮี่ๆๆ


 

 

พรุ่งนี้กลับไปถึงไทยน่าจะซักเที่ยงคืนนะ ยังไงเจอกันงานที่จะมาถึงนี้จ้า คอสอะไรนั้นติดตามชมน๊า ฝันดีจ้า...

 

 

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก (ขอสครีมดังๆ)

หลังจากออกเดินทางผ่านโคน่า ตอนนี้อยู่ฮาวายละจ้า

ขามาได้โคไพล็อตเป็นสาวมั่นด้วย สวย ใจดีและเก่งมากๆ เป็นไอด้อลของเราไปแล้ว(อั๊ง)

ได้ถ่ายรูปคู่ด้วยล่ะ(ตื่นเต้นๆๆๆๆๆๆๆๆ)แต่จะเก็บไว้เชยชมคนเดียว(คนอ่านโห่ฮา)

เอารูปถ่ายที่โอเพ่นสป็อตไปดูเล็กๆน้อยๆให้หายคิดถึง 

เพิ่งเห็นว่าเครื่องเราเพ๊นท์ลายใหม่ด้วย แหล่มจริงๆ

 

นี่ก็กำลังจะไปนอนเพื่อเตรียมตัวรับ"หน้าที่ใหม่"ในวันพรุ่งนี้

พรุ่งนี้จะเป็นวันแรกที่เราจะได้ทำบีซี่เนสคลาสล่ะ(โฮกกกกกกกกกกกก)

ตื่นเต้นมากๆๆๆๆๆๆ(ไม่คิดไม่ฝันเลยว่ามันจะว่องไวเช่นนี้ เพิ่งเทรนออกมาเอง)

กลัวมากๆ แต่ก็ขอบคุณพี่ๆทั้งหลายที่ช่วยแนะนำและสอนงานในหลายๆสิ่ง

พรุ่งนี้จะได้ลองทำด้วยตัวเองครั้งแรก~!!! เอาใจช่วยเราด้วยนะ

ขอให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยเถิด ซ๊าธุ

ว่าไปก็ไปแวะช็อปปิ้งที่อลาโมน่ามา ได้ลิปกลอสของวิคตอเรีย ซิเคร็ทมาห้าอันแน่ะ

เลยเอามาแบ่งขายซะสามอันเผื่อใครจะสนใจ สีน่ารักมากๆๆๆๆๆ 

(กดดูได้ในหน้าSALEนะจ๊ะ)

เอาล่ะเพื่อวันพรุ่งนี้ต้องไปเตรียมตัว นอนให้พอ

สู้โว๊ยยยยยยยค่า~!!!

         กลับมาได้สองวันแล้วค่า หลังจากหายหน้าไปน๊านนนเลย เลยแวะมาอัพซักหน่อยเป็นการบินที่แส๊นสบายที่สุดในประวัติศาสตร์การทำงานของเรา(ได้ข่าวว่าเพิ่งจะทำมาปีกว่าๆเอง)แต่สบายจริงๆน๊า น่าจดจำด้วยเพราะมีแต่พี่ๆใจดีและได้เจอเรื่องแปลกๆที่ไม่รู้เยอะแยะเลย

        เสียอย่างเดียวคือ"หวัดกินตลอดการเดินทาง"ปวดหูมากเวลาเครื่องขึ้นเครื่องลง(ต้องไปจิ๊กที่อุดหูในเครื่องมาอุดไว้แถมต้องกินลูกอมด้วย เยอะมากๆ ทรมานเจงๆโฮT[]T") แต่ก็ดีทำให้เรารู้ว่า"ที่อุดหูช่วยได้"

         เล่าถึงเรื่องการทำงานก่อนละกันเนอะ(บันทึกไว้อ่านเองด้วย) เป็นการเดินทาง8วัน ทำชาร์เตอร์ไฟลท์จากโอซาก้าไปกวมสองรอบ ทำแค่ขาไป(รอบแรก)กะขากลับ(รอบสอง)

นานๆเอารูปทำงานมาฝาก(เฮ่ยอย่าหัวเราะเด้T[]T")

เครื่องเก่ามากเบาะสีเหมือนเบาะรถทัวร์เลยฮ่าๆๆๆสดใสมาก

         รอบขาไปไม่เท่าไหร่ แต่ขากลับที่ต้องทำไปเองนี่งงมากเพราะไม่มีชีฟเพอร์เซอร์ไปด้วย(ต้องนั่งกันไปกวมเอง ชีฟรออยู่ที่กวมแล้ว--มาจากนาริตะ แปลกได้อีกให้ไปกันเองฮ่าๆๆๆ ใครใคร่นั่งไหน นั่ง) แต่ดีมากเลยได้นั่งBusiness Class แถมได้กินๆนอนๆไปสบายๆเกือบสามชั่วโมงแน่ะ(เสียดายเครื่องเก่าไปหน่อยเลยไม่มีหนังดู)

          หวัดกินตลอดทรมานมากๆ แต่ก็เอาตัวรอดมาได้ฮือๆๆๆๆๆ พอทำงานจบ(แค่นี้เรอะ?)ก็ไปเที่ยวนารากะเพื่อนมหาลัยค่า(เขามาเรียนต่อที่โอซาก้าและพาเพื่อนมาเป็นไกด์ให้ด้วย ขอบคุณเต้ยกะโคจิซังมากๆเลยนะคะ) นังโคยุก็ลากสังขารโทรมๆ(เพราะหวัดแดร๊ก)ไปดูกวางจนได้*กระซิก*

      พูดถึงนาราก็ต้องนึกถึง"นุ้งกวาง" มีคนเล่าให้เราฟังมากมายว่ากวางตัวใหญ่ น่ากลัวเพราะวิ่งไล่แย่งของกิน บลาๆๆ แต่สงสัยวันที่เราไปเป็นช่วงหยุดยาว คนไปดูกวางเยอะม๊ากกกกกกกกกกกกก ทำเอากวางหงอยๆไปเลย คงกินอิ่มแล้วด้วยเพราะใครๆก็ป้อนแต่เซมเบ้กวาง(แอบไปกินมาด้วย จืดๆชืดๆเพราะทำจากข้าวกล้อง) พอป้อนก็ดูไม่อยากกินซักเท่าไหร่ น่าสงสารน้องกวางเนอะ

การเดินทาง-คราวนี้ออกจากสถานนีนัมบะไปต่อสายคินเท็ตสึและไปลงสถานีนาราค่ะ ใช้เวลานิดหน่อยเที่ยวได้ไม่ทั่วเพราะนัดเจอกันสายไปหน่อย คงจะได้ไปอีกแน่ๆเลยฮ่าๆๆๆๆ

           ไปถึงเมืองนารายังคงลักษณะเมืองแบบญี่ปุ่นโบราณอยู่มาก เลี้ยงกวางกันแบบปล่อยค่ะไม่ขังกรง(เขาถือว่ากวางเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ห้ามทำร้าย)มีป้ายเยอะ แยะไปหมดเกี่ยวกับกวาง

บนรถบัสมีลายกวางด้วย

พิพิธภัณท์นารา

 ทุกอย่างเป็นรูปกวางหมดเลย(น่ารักดี) แต่บางทีก็สงสัยเหมือนกันว่าเรามาเดินอยู่ในสวนสัตว์รึเปล่านะ(หัวเราะ)  ไปคราวนี้นับว่าโชคดีเพราะโคจิซังอธิบายโน่นนี่ไปเรื่อยๆ(สมกับที่เป็นเด็กโทไดสุดยอดดด) ได้ความรู้มากมาย

ได้ถ่ายรูปด้วยกันแล้วเย่ๆๆๆ น่ารั๊กกกกกก

น้องกวางคงหงุดหงิด ทำท่าสู้กัน(เผ่นก่อนละเหวย)

ดีที่เค้าเหลาเขาทิ้งไปเลยไม่อันตราย แต่น่าสงสารเนอะ

ตอนนี้ลูกสนตกเต็มไปหมดแล้ว

โคจิซังอธิบายว่ากระรอกบินจะกินแกนกลางของลูกสนล่ะ

ป้อนอาหารกวาง แง๊บๆๆๆ

          วัดหลักที่ไปคือ"โทไดจิ"(ไม่ไปไม่ได้) เป็นวัดที่มีหลวงพ่อที่ใหญ่ที่สุดในเอเซีย สวยงามมากๆค่าเข้า500YENค่ะ    

 

ปากทางเข้ามี"เซนโดคุง"ขายเต็มไปหมดเลย(เป็นมาสค็อตของที่นี่)

มีหลวงพ่อช็อปเปอร์ด้วยก๊ากกกก(บาปไม๊นั่น)

เสาที่มีรูเล็กๆนี้เขาเชื่อกันว่าใครก็ตามที่รอดผ่านจะมีสติปัญญาดี

คนต่อคิวยาวมากกกก เด็กๆลอดผ่านสบาย ที่เห็นนี่คือคุณพ่อที่ลูกๆช่วยกันลากออกมาจนรอดรูได้(ฮา)

หลวงพ่อที่ถ้าลูบแล้วจะหายจากอาการปวดเมื่อยค่ะ

แล้วก็ผ่านสวนกวาง(กว้างใหญ่ยังกะสนามกอล์ฟ) พิพิธภัณท์นารา วัดเก่าๆมากมาย สวยมากๆเลยค่ะ

กวางเต็มไปหมดเลย

เกรียนสังคม(จริงๆมันล้มอยู่แล้วน๊า--ไม่เชื่อเหรอ)

จับมือกะมาสค็อตนารา

ขนมชื่อดังของนารา"คุซึ"เราซื้อมากล่องนึงรสลูกพลับ

คล้ายๆเยลลี่รสชาติแปลกดี

           เนื่องจากเย็นมากเลยไม่สามารถไปวัดโฮริวจิได้ทัน(แปะไว้วันหน้าต้องไปให้ได้) เลยกลับมานัมบะกัน เดินเล่นและทานอาหารเย็นกันต่อ ไปแวะทานอุด้งแมวกันล่ะ ร้านน่ารักมาก จานชามเป็นรูปแมวหมด(อยากเอากลับบ้านสุดๆ)----เพื่อนแนะนำว่าให้มาทำงานพิเศษที่นี่แล้วขโมยจานไปใช้สิ กร๊ากกกกกกกกกกกก

น่าลักรักมากๆเลยชิมิ

รสชาติก็อร่อยมากๆเลย อุด้งทรงเครื่อง

            ทานอิ่มอร่อยแล้วก็ไปเดินเล่นย่อยอาหารแถวๆเดงเดงทาวน์ก่อนจะเดินทางกลับค่า ได้ของมาเพียบเลยทั้งวิกใหม่ ของเล่นโอตาคุมากมาย(สมใจอยากฮ่าๆๆๆ) ได้ของแปลกๆมาด้วย(เป็นพวงกุญแจมิคุที่ออกมาใหม่ ใครสนใครคลิ๊กที่หน้าSALEนะคะ)

อันนี้ยังไม่ออกแต่อยากได้จังเลย แฮ่กๆๆๆ

แถมเพิ่งรู้ว่าที่ชินไซบาชิมีร้านBODYLINEสาขาใหม่มาเปิดด้วย ไปถึงตระการตากับความอลังการจริงๆ

            ร้านใหม่ใหญ่แล้วก็สวยมาก ของเพียบเลย เราซื้อกระเป๋าลายตัวโน้ตมาน่ารักมากกกกกกไว้กำลังจะได้ไปโอซาก้าอีกเดือนหน้ากำลังคิดอยู่ว่าจะเปิดขาย(หิ้ว)ดีไม๊นะ(แต่ท่าจะวุ่นวายฮ่าๆๆๆ)---ขอพิจารณาก่อน

เกรียนสังคม(ภาค2)

แถบอเมริกามูระมีมังดาราเกะด้วยว๊าวๆๆๆ

เดือนหน้าจะมีงานคอส น่าสนใจมากๆ

เอาล่ะเล่ามานานมากมายเดือนหน้ามีเทรนด์Business Classล่ะ(ช่วงสอบใกล้เข้ามาอีกแล้วอ๊ากกก) เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ ยังไงก็ต้องสู้ต่อไปฮึ่ย

ยินดีด้วยกับสาวตาวนะคะที่ได้บินไปกาต้าแล้ว สู้ๆและอดทนน๊า ดีใจด้วยจริงๆค่า^^ดีใจที่มีเพื่อนร่วมวงการทำงานสายเดียวกันอีกคนแล้วเย่ๆๆๆๆ แต่คิดถึงแย่เลย

จากนี้ก็ต้องพยายามกันให้มากขึ้นในทุกๆเรื่อง สู้!!

อ้อ นานละแต่อยากบอกว่าตกลงตั้งชื่อนุ้งโคอาล่าตัวใหม่ว่า"โคโค่"(ขอบคุณทุกคนที่ช่วยตั้งชื่อนะคะ)และขอบคุณพี่ใหญ่มากเลยที่ให้เจ้าตัวน้อยมา นุ่มนิ่มกอดนอนทุกคืนเลยค่าฮ่าๆๆๆ

เดือนหน้าคงได้ไปเจเทรนด์(มีใครไปไม๊)กะวิบูลย์กิจน๊า และก็งานกินฟรีเอ๊ยงานVENDYคอสเพลย์(ยังไม่รู้จะทำไรดี คิดถึงแต่บัตรลดราคาอาหาร ก๊ากกก) เอาเป็นว่าเจอกันนะคะ คิดถึงทุกคนมากเลย เดือนนี้ไม่ได้คอสรู้สึกเสี้ยนเหงาเล็กๆฮ่าๆๆๆๆ

สวรรค์แท้ๆ ไม่ได้ปรับเลย สวยไม๊ๆ

SEE YOU~!

edit @ 26 Sep 2009 19:17:51 by (*゜▽゜)ノ☆KOYUKI☆



Koyuki No Yukihime
View full profile