วันนี้เป็นวันหยุดที่ญี่ปุ่นค่าเลยลองพักจากการไปท่องเที่ยวมาจัดการอะไรเล็กน้อย(จริงๆกะจะไปคอมมิคเกะ)แต่ไม่มีเพื่อนไปแถมยังอากาศหนาวขนาดนี้เลยอยู่คุดคู้ในห้องอุ่นๆดีกว่าแฮะ

     เล่าให้ฟังถึงการเดินทางสุดทรหดคราวนี้ดีกว่านะ เราเองก็ไม่รู้ว่าบริษัทแค้นอาไรเรานักหนานะ(แว๊กก)เป็นคนแรกของบริษัทเลยที่โดนส่งตัวให้นั่งเครื่องยาวจากกรุงเทพไปอินเดีย(นั่งห้าชั่วโมงครึ่งไปลงญี่ปุ่นแล้วพักสี่ชั่วโมง จากนั้นต่อเครื่องไปอินเดียอีกสิบชั่วโมง)ซึ่งเป็นการเดินทางคนเดียวเลยค่ะ(อโลนมาก โลนลี่สุดๆ) ได้รับความเมตตาจากพี่ๆแอร์คนไทยที่ใจดีให้คำชี้แนะมากมายแถมส่งข้าวส่งน้ำอีก(ซึ้งน้ำตาจะไหลจริงๆ)

 มาถึงญี่ปุ่นในตอนเช้าของวันที่ยี่สิบหก 

 แสงอุศางดงามมาก

 สนามบินเงียบมากๆๆๆ หนาวมากกกกก(สามองศา) เหงามากกกกกก เดินหัวฟูงงๆคลำทางไปเรื่อยๆ จนถึงชั้นผู้โดยสารขาออก(สำเร็จ) ลุ้นมากๆ สนามบินต่างแดนนี่โฮกกกกก

      พยายามโทรศัพท์จากที่นั่นกลับบ้านแต่ก็โทรออกไม่ได้(ไม่เข้าใจ) เศร้านิดๆ เหงาๆ เลยเดินไปหาอินเตอร์เนทคาเฟ่แถวนั้นจนเจอ(โชคดีที่ตอนโตเกียวเทรนนิ่งเคยไปนั่งเล่นกะเพื่อนๆ) มันเล่นฟรีเลยออนเอ็มมาเจอน้องชายที่บ้านพอดี แม่เลยโทรมาหา(ร้องไห้) เหงา อยู่คนเดียวเหงามาก ทำไมต้องมาคนเดียวด้วย(ตอนนั้นคิดแบบนั้น) แต่แม่ก็ให้กำลังใจ ทำให้เราคิดได้ว่า"ถ้าคราวนี้ผ่านไปได้เราก็จะเข้มแข็งขึ้นอีก" เลยเริ่มยิ้มออกบ้าง พอคุยเสร็จก็มีคนใจดีโทรมาหา เชียร์อัพและให้กำลังใจมากมาย (คิดถึงจริงๆ) ขอบคุณมากเลยนะคะ เพราะได้กำลังใจจากหลายๆคนทำให้กล้าที่จะเดินต่อไปโดยลำพัง

     ขึ้นเครื่องต่อไปเดลี ทุกคนตกใจมากที่มีแอร์นั่งมาอีกคน(ฮ่าๆๆๆ) พี่แอร์ก็บ่นๆว่าบริษัทคิดได้ไงทำแบบนี้(คงเพราะเราเป็นเด็กละมั้งยัดไรยัดได้ บ่นๆๆๆ) เอาเถอะ ก็ตอนแรกได้ไปนั่งหลังเครื่องรวมกับผู้โดยสารอินเดียเลย(โตครจะวุ่นวาย แขกทั้งหลาย ชุลมุนอลหม่านมาก) เห็นพี่ๆทำงานกันแล้วอยากไปช่วยมากๆ พี่เขาก็สงสารที่เรานั่งยาวมาเหนื่อยๆไม่ได้นอนเลยไปบอกให้ชีฟย้ายเราไปนั่งบีซีเนสคลาส(ขอบคุณสวรรค์จริงๆ) เลยได้นอนหน่อย

มีแอร์ญี่ปุ่นมาคอยถามน้ำ ขอบคุณมากนะคะ(เราก็ดินขนมที่พกมาด้วยฮ่าๆๆๆๆ) ได้ถ่ายรูปเทือกเขาเอเวอเรสด้วย เอารูปมาฝากให้ดูกัน

 พอมาถึงก็ออกไปเที่ยวตลาดนิดหน่อย ชอปปิ้งกันสนุกดี

อันนี้น่ารักดี(แต่ไม่ได้ซื้อมาก๊ากกก)

 แล้วก็ทำไฟลท์ดึกกลับมานาริตะอีกรอบ  ช่วงนี้เหมือนอยู่ในวังวนแห่งความรู้สึกดีๆ(เพ้อมั้ง) เอาเถอะ ก็ยังดีทำให้รู้สึกว่าไม่ได้ว้าเหว่เวลาอยู่คนเดียว

      มาถึงเลยมาอัพรูปไพรเวทต่อ(ไม่ได้เกี่ยวกันเลย) ยังไม่หมดเพราะอีกครึ่งยังอยู่ที่ตากล้องคนเก่งค่า เดี๋ยวจะอัพเพิ่มแน่นอน ชอตงามๆเพียบ ยังไงก็ตามไปดูที่มัลติพลายน๊า

ตัวอย่าง

http://koyuchan.multiply.com/photos/album/17/17 คลิ๊ก(เพื่อดูต่อ)

เอาล่ะก็พักอีกวันนึง เดี๋ยวออกไปปั่นจักรยานเลานดีกว่าฮี่ๆๆๆๆ ไฟลท์ต่อไปไปบาหลีพรุ่งนี้ สู้ กลับสองนะคะ

อยากดูฝัน หวาน อาย จูบ เพลงเพราะเว่ออออ๊ายยยยยยยย